PDF formatına erişmek için Tıklayın

Özet

Günümüzde artış gösteren yapay zekâ kullanımı ve veri merkezleri üzerinde artan yük sonucunda dikkat çeken yüksek su tüketim miktarı internet kullanımının çevreciliği hakkında bazı endişeler doğurmuştur. Dünyada su kullanımının verimliliği ve sürdürülebilirliği için teknolojide üretici ve tüketicilere raporlama ve kullanım üzerine kısıtlamalar getirilmelidir.

1. Giriş

2000’li yıllardan itibaren, internet kullanımı yüksek miktarda artış gösterdi¹ ve şu anda günlük hayatımızda internet ile sürekli etkileşim içerisindeyiz. Buna bağlı olarak, sürekli büyüme içinde olan ve bu veri alışverişini verimli ve hızlı tutmayı amaçlayan şirketler ve onların yapay zekâ, “bulut” platformları gibi ürünleri, tatlı su kaynaklarını yüksek miktarlarda tüketmektedir.

Giriş

Şu anda birçok şirket ve devletler, Türkiye dahil, bir platforma erişilebilmeden önce kimlik doğrulama uygulaması üzerinde çalışmalar yapmakta.

Neler Oluyor?

Bu durum Birleşik Krallık’ın “Online Safety Act”, yani “Online Güvenlik Hareketi”, adı altında web siteleri ve platformlara girmek için kimlik doğrulama gerektiren bir sistem sunması ile hızla yayıldı. Sözde “hem çocukları hem yetişkinleri zararlı ve yasaklı içerikten ve yanlış bilgiden koruyan” bu uygulama, basit bir doğrulama sistemi için yapılan en büyük propagandalardan.

“Neden umursayayım ki?”, gizlilik konusu hakkında konuştuğumda karşıma sık çıkan bir soru. İnsanın gizliliğini koruması için birçok sebep var, ama buna giriş yapmadan önce önden birkaç tanımlama sunmam gerekiyor:

Gizlilik, anonimlik, güvenlik, ve sır tutma birbirlerinden ayrı terimlerdir. Sır tutma dediğim de utanç verici bir durumu saklamak olarak tanımlanabilir.

Burada benim bahsedeceğim konu gizlilik olacak. Aklınızda bulunsun, gizlilik isteyen güvenlik, güvenlik isteyen gizlilik istemelidir.

Gizlilik, benim tanımımla: Kişisel verilerin korunması; örneğin internetten arattığınız bir şey. Ya da izlediğiniz bir video. Kelime anlamı özel veya mahrem bir durumun gizli tutulmasıdır.

Özel Hayat Bitti.

Artık kişisel hayatını veriye, ve/veya paraya dönüştürmek isteyen insanlardan ve topluluklardan kaçamazsın.¹

Aslında durum uzun süredir bu şekildeydi. Hangi firmanın tekel olacağı, hangi art niyetli bireyin üste geçeceği belliydi. 19. yüzyılda Mary Shelley’nin bilim-kurgu tarzında distopik geleceğe dair bir öngörü akımını başlatmasından sonra, bu görülen geleceği bizzat yaşayan insanlar bizleriz.

Yaptığınız her doğru da, her yanlış da, hayatınızın her saniyesinde kontrol ediliyor. Gizliliğinize ve haklarınıza kast etmek için devletler, uçtan uca şifrelemeyi bile yasaklama isteğinde.²

Giriş

İnternette gizlilik ve güvenlik isteyen birey, ilk adımı olarak kime karşı kendini koruması gerektiğini bilmeli, ve bunları kendince tanımlamalıdır.

Bu, kişiden kişiye değişecektir. Örneğin, baskı altında bir gazetecinin kaçınması gereken organizasyon onu sansürleyebilecek bir devlet birimi, veya bir rakip olabilir.

Kişinin yaptığı bu tür tanımlamaya, “Threat Modeling”, gerçek anlamı içinde çevrildiğinde “Tehdit Modelleme”, ya da “Tehdit Tanımlama” denir.

Küçük bir not olarak: Bu bahsettiğim “Tehdir Tanımlama”, bilişim ve yazılım terimi “Threat Modeling” ile ilişkili olsa da, aynı anlama tam gelmiyor.

Bu, bir önceki gönderimin devamıdır.

Giriş

Eğer hayatınızı art niyetli gözlerden uzak tutmak istiyor, etik yazılım kullanmayı diliyorsanız, ve bunun nasıl elde edileceğini merak ediyorsanız, bu gönderideki sunacağım içerik size yararlı olacaktır.

Başlamadan önce söylemem gerekir ki:

• Lütfen devam etmeden önce Threat Modeling yazımı okuyun.

• “Notlar” bölümlerini okuyun.

• Normal bir insan ne internette ne de gerçek hayatta tam gizliliğe ihtiyaç duyar. Bu ulaşması çok zor bir hedef, çünkü belirli iletişim bağlarının kesilmesi, ve normal yaşamınızın bırakılmasını bile gerektirebilir.